Rzeka Pliszka

Dolina Pliszki to w skali Ziemi Lubuskiej unikatowy i bardzo cenny przyrodniczo obszar. Krajobrazy z licznymi źródłami, torfowiskami, podtopionymi łąkami, lasami bagiennymi, rzadkimi gatunkami flory i fauny zostały objęte programem ochronnym Natura 2000.

Pliszka jest prawobrzeżnym dopływem Odry wpadającym do niej w pobliżu wsi Urad. Całkowita długość cieku wynosi 65,7 km i w całości przepływa przez teren województwa lubuskiego. Pliszka bierze początek z położonego na wysokości 101, 3 m n.p.m. jeziora Malcz Północny. Różnica poziomów od źródła do jej ujścia wynosi ok. 78 m co powoduje, że rzeka na większości odcinków charakteryzuje się wartkim nurtem.

Znajdując się w zalesionej polodowcowej rynnie, Pliszka przepływa przez dwa niewielkie, malowniczo położone jeziorka:Linie i Bobrze. Po minięciu wsi Poźrzadło wpada do niej Ilanka, po czym pokonuje niewielki kompleks łąk. Do tego miejsca Pliszka ma charakter rowu melioracyjnego, niebawem jednak wpływa w zwarte kompleksy leśne Puszczy Rzepińskiej, a koryto odzyskuje stopniowo naturalne cechy. Coraz częściej na tym odcinku występują głębsze podmycia, rzeka silnie meandruje i jest zasilana czystymi i chłodnymi źródłami bijącymi ze zboczy doliny. W tych okolicach zaczyna się pojawiać atrakcyjny pod względem wędkarskim gatunek- pstrąg potokowy.

Umowną, górną granicą jego występowania jest most kolejowy linii Zielona Góra- Rzepin. Stąd do mostu drogowego w miejscowości Pliszka rzeka jest uznana za krainę ryb łososiowatych. Po pokonaniu ruin młyna Zamęt, Pliszka rozpoczyna jeden z najpiękniejszych, przełomowych odcinków swojego biegu. Spada tu ona szybkim nurtem w głęboki, stromy jar. Tutaj, prócz pstrągów, można spotkać minoga strumieniowego. Dalej Pliszka przyjmuje kolejny dopływ- Konotop, wypływający z pobliskiego Jeziora Dziarg.

Poniżej Kosobudek rzeka nieco zwalnia, dno staje się piaszczyste, szerokość rzeki zwiększa się do 3-4 m. Płynie ona teraz przez nieco podmokłą doliną, przyjmując czystą i zimną wodę z licznych w tych okolicach źródeł. W jej bezpośrednim sąsiedztwie rosną piękne, stare i często pomnikowe drzewa liściaste, zarośla leszczynowe oraz lasy sosnowe. Rzeka wkrótce dociera do spiętrzenia w Kijewie, gdzie znajduje stacja pomp, za pomocą której przerzuca się część wód rzeki do położonego na południu zespołu stawów rybnych.

Poniżej kolejnych ruin młyna, rzeka ponownie nabiera wigoru płynąc kamienistym dnem. Licznemu pstrągowi towarzyszy dodatkowo okoń, płoć i kleń. Niebawem Pliszka wpływa w bagnistą, łąkowo-leśną dolinę, a jej koryto częściowo porasta roślinność wodna.

Poniżej fermy rzeka wyraźnie zwalnia, staje się głębsza, ma muliste dno. I tak będzie do wpływu do Jeziora Ratno. Pliszka wkrótce przepływa przez duże, płytkie Jezioro Wielicko, by w połowie drogi do Sądowa wpłynąć w kolejny, piękny przełomowy fragment. Silny nurt, wystające głazy, strome ściany jaru upodabniają rzekę do podgórskiej strugi. Na omawianym fragmencie Pliszki istnieje także jedyne w regionie stanowisko niewielkiej ryby karpiowatej- piekielnicy. Urody temu odcinkowi dodaje przepiękny starodrzew liściasty, głównie dębowy, porastający zbocza doliny.

Obecnie wody rzeki zamieszkuje 18 gatunków ryb, co na strugę tej wielkości jest liczbą znaczącą, świadczącą o jej zróżnicowaniu biologicznym.
brak podpisu
Pochodzenie: www.ziemialubuska.pl