Drewniany kościół w Kosieczynie

Kościół parafialny pod wezwaniem Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Kosieczynie jest najstarszą drewnianą świątynią w Europie, co potwierdziły badania dendrochronologiczne.

Kosieczyn położony jest przy trasie prowadzącej ze Zbąszynka do Babimostu. Tuż przy głównej drodze, w centrum wsi, na obszernym placu niegdyś pełniącym rolę cmentarza, położony jest kościół.

Pierwsze wzmianki o miejscowości pojawiają się w 1344r. Z lat 1396-1403 pochodzą informacje na temat przynależności miejscowości do dóbr Macieja Warthy (Watta) z Nądni. W kolejnych latach Kosieczyn stanowił własność kolejnych jego spadkobierców. Z ich panowaniem wiąże się powstanie drewnianej świątyni o zrębowej konstrukcji oraz jej uposażenie. Przez długi czas badacze wyrażali powściągliwe opinie na temat datowania obiektu, zwracając jednakże uwagę na możliwość zachowania do obecnych czasów pierwszej powstałej w Kosieczynie świątyni. Wykonane w 2006r. badania dendrochronologiczne pozwoliły na określenie, iż najbardziej prawdopodobną datą budowy świątyni jest rok 1389, a jako pewnik można przyjąć przełom XIV i XV wieku. Potwierdziły się dotychczasowe przypuszczenia, iż brak informacji w źródłach pisanych na temat wzniesienia w miejscowości nowej świątyni, nie jest przypadkowy. Z przeprowadzonych badań jednocześnie wynika, iż zachowany do chwili obecnej kościół jest unikatowym zabytkiem.

W 1520r. Kosieczyn przynależał do parafii w Chlastawie. Na krótki okres, około 1603r., kościół znalazł się w rękach protestantów. Z akt wizytacyjnych z 1640r. wynika, iż fundatorami byli Jan, Stanisław i Mikołaj Gieszkowcy. W roku 1738 podczas kolejnej wizytacji spostrzeżono, iż kościół „chociaż stary to wewnątrz i zewnątrz ozdobny”. Wówczas również odnotowano , że znajdują się w nim trzy ołtarze. O dalszych losach kościoła wiadomo niewiele. Najprawdopodobniej do znacznych przekształceń doszło w XIX w. lub na początku XX w., kiedy to zmieniono układ otworów okiennych, wprowadzono nowe okna i wejście od strony południowej. Nie wiadomo kiedy zbudowano zakrystię na przedłużeniu korpusu, dawniej zlokalizowaną przy ścianie południowej prezbiterium.

Kościół został wzniesiony w konstrukcji zrębowej na rzucie prostokąta z wyodrębnionym, nieco węższym prezbiterium i zakrystią w konstrukcji szkieletowej na jego przedłużeniu. Dodatkowo wzbogacono go o wierzę w konstrukcji szkieletowej. Nawę i prezbiterium nakryto dachami dwuspadowymi, zakrystię trójspadowym a wieżę zwieńczono dachem namiotowym. Całość elewacji została oszalowana dopiero w XX w. Do wnętrza prowadzą dwa wejścia: w przyziemiu wieży od strony zachodniej oraz przez zakrystię od wschodniej strony. Niegdyś jedno wejście znajdowało się na ścianie północnej prezbiterium. Układ otworów okiennych pochodzi prawdopodobnie z końca XIX w. lub z początku wieku XX. Pierwotnie otwory były umieszczone niżej i ujęte w grube oboknia.

Obecnie wnętrze kościoła jest pokryte w większości współczesną boazerią, pierwotnie posiadało odsłoniętą konstrukcję zrębową, którą w niedługim czasie pokryto tynkiem. Od zachodniej strony wprowadzono chór muzyczny a na narożniku prezbiterium i nawy- ambonę.

W okresie powojennym, dotychczasową parafię w Kosieczynie przeniesiono do Zbąszynka. Przywrócono ją w 1957r. W tym czasie przeprowadzono w świątyni szereg prac, m.in. remont dachu (1956-58), południową elewację zabezpieczono stalowymi podporami (1958), prace dotyczące wyposażenia kościoła- odnowiono ołtarze, ambonę i konfesjonał (1976). W 1979r. wymieniono szalunek zewnętrzny a w 1980r. przeprowadzono niezbyt szczęśliwą modernizację wnętrza. Ostatnie lata to okres przywracania dawnej świetności świątyni w oparciu o dokładne badania konserwatorskie. Wykonano nowy szalunek, pokrycie dachu eternitem wymieniono na gont. Zlikwidowano stalowe podpory a stabilizację konstrukcji wprowadzono za pomocą ściągów w partii więźby dachowej. Obecnie trwają dalsze badania i prace mające na celu wyeksponowanie zrębowej konstrukcji kościoła wraz z dekorującą ją polichromią.
brak podpisu
Pochodzenie: www.lwkz.pl