Wiatraki w Lubięcinie

Na przełomie XVIII i XIX w. wybudowano w Lubięcinie 4 młyny wietrzne- obecnie zachowały się 3 obiekty. Najstarszy pochodzi z 1817r.

Obiekty od stuleci są nierozłącznym elementem krajobrazu gminy Nowa Sól i stanowią jeden z ciekawszych przykładów budownictwa przemysłowego. Są one kontynuacją żaren obrotowych- najprostszych narzędzi, służących do rozcierania ziarna.

Wiatrak- koźlak (1817r.) jest jednym z najstarszych w województwie lubuskim. Jego pierwszym właścicielem był Dawid Fiedler, a wybudował go cieśla Gotfryd Breiter z Nowej Soli. Nazwa wiatraka- koźlak pochodzi od podstawy budowli, którą stanowi pionowa oś, osadzona na czterech skrzyżowanych belach i związana z nimi za pomocą zastrzałów. Taka podstawa nosi właśnie nazwę „kozioł”. Jest to dwukondygnacyjny obiekt o szkieletowej konstrukcji. Ściany szalowane są deskami, a całość nakryta dwuspadowym, krytym gontem dachem. Długa belka, na której widnieje dotyczący budowy napis, a służąca do obracania wiatraka w kierunku wiatru, przymocowana jest do spodniej części. Siłę napędową stanowi wiatr, obracający cztery skrzydła umocowane na głowicy wału napędowego, które za pośrednictwem osadzonych na wale kół palecznych i innych mechanizmów transmisyjnych poruszają kamienie młyńskie.

Kolejny wiatrak koźlak jest ustawiony z lewej strony wylotu szosy prowadzącej z Lubięcina do Konotopu. W końcu XIX w. w rozbudowanej części zainstalowano maszynę parową do napędu młyna. Obecnie znajduje się w nim restauracja z zapleczem gospodarczym w murowanej części.
brak podpisu
Pochodzenie: www.gminanowasol.pl