Wieża Łazienna (Głodowa)

Jeden z nielicznych zabytków pochodzący jeszcze z czasów średniowiecza. Wieża stanowiła część trzeciej bramy miejskiej wzniesionej w 1487 r. Wieża ma 35 m wysokości, zbudowana na podstawie prostokąta o wymiarach 4,32 m x 7, 22. Była wielokrotnie remontowana. W XVIII w. przykryto ją barokowym hełmem z latarnią. Nazwę zawdzięcza znajdującej się w pobliżu łaźni miejskiej. Często jednak przez mieszkańców Zielonej Góry mylnie nazywana jest Głodową.

Wieża Łazienna stoi u zbiegu ulic Krawieckiej i Masarskiej. Niegdyś pełniła potrójną funkcję: obserwacyjną, obronną a także była bramą miejską, którą wybudowano w celu ułatwienia komunikacji z przedmieściem. Pomagała ona dotrzeć mieszkańcom okolicznych wsi do kościoła św. Jadwigi.

Pierwotnie brama znajdowała się właśnie w przyziemiu Wieży Łaziennej. Miała ona szerokość 5, 4 m. Prawdopodobnie okazała się jednak zbyt wąska, bądź uległa uszkodzeniu. W drugiej połowie XV w. postanowiono ją zamurować a obok wzniesiono nową zwaną po prostu- Bramą Nową.

Od momentu zamurowania przejścia w Wieży Łaziennej nie było możliwości aby się do niej dostać. Powiększono zatem jeden z otworów okiennych i utworzono z niego otwór wejściowy. Znajdował się na drugim poziomie wieży, na wysokości poddasza Bramy Nowej. W ten sposób można było się do niej dostać z bocznego pomieszczenia bramowego. Wkrótce pomieszczenie na poddaszu stało się bierną izbą załogi bramy. Gdy część strażników czuwała, pozostali odpoczywali na łóżkach w Wieży Łaziennej.

Wieżę pokrywał czterospadowy dach pokryty dachówką. W 1717 r. rozebrano go i nadbudowano trapezowe szczyty i wykonano barokowy hełm z wieżyczką, która stoi do dziś. Od tego momentu wieża ma 35 m (wcześniej ok 20 m).

W 1810 r. Brama Nowa została rozebrana. Kilkanaście lat potem planowano rozebrać także Wieżę Łazienną, ale pomysł nie został zrealizowany.

Najprawdopodobniej w pobliżu wieży znajdowała się miejska łaźnia. Miałoby to sens, gdyż w pobliżu Bramy Nowej wpadała do fosy Złota Łęcza - miejska rzeczka. Nazwa Wieża Głodowa w rzeczywistości dotyczy innej budowli, stojącej niegdyś u zbiegu dzisiejszego Placu Pocztowego z ulicą Pod Filarami. Została ona jednak rozebrana w 1746 r. a kamień i cegłę użyto do budowy zboru ewangelickiego (dzisiejszego kościoła Matki Boskiej Częstochowskiej).

brak podpisu
Pochodzenie: http://zgora.eu/blog